محورهای سخنرانی مهندس ضرغامی در نشست "شنبه های انقلاب" با موضوع سینما


سینمای ایران در سالهای منتهی به انقلاب،به ورشکستگی کشیده شد. حتی موج نوی سینما نیز نتوانست به تسلط فیلم فارسی و فیلم های خارجی غلبه کرده و اقتصاد سینما را نجات دهد.
مصاحبه چهره های شاخص سینمای انقلاب از جمله محمدعلی فردین در آن دوران قابل توجه است.

:small_orange_diamond: بجز چند اثر خوب که مربوط به کارگردانان متفاوت آن دوران است، کارنامه دیگری برای ارزیابی با سینمای بعد از انقلاب وجود ندارد.

:small_orange_diamond: وظیفه سینمای اجتماعی، پرتوافکنی بر آسیبها و مشکلات جامعه و دمیدن روح امید و ایجاد انگیزه و نگاه علاج جویانه، برای برون رفت از آن هاست.
مقایسه دو فیلم «تنگنا»ی امیر نادری و «بچه های آسمان» مجیدی به خوبی، فرق بین این دو نگاه اجتماعی را مشخص می کند.

:small_orange_diamond:رویکرد اجتماعی - سیاسی در سینمای بعد از انقلاب، به هیچ وجه با قبل انقلاب قابل مقایسه نیست. کارگردانان برجسته ای فقط در این حوزه کار کردند و برخی آثارشان هم ماندگار شد. حتی کارگردانان زن سینمای بعد از انقلاب پرچمدار این نوع سینما شدند.

:small_orange_diamond:کارنامه مدیریت 40 ساله‌ی سینمای ایران، نسبت به گذشته بسیار افتخارآفرین است. اختلاف دیدگاههای مدیران که ناشی از دوره های مختلف زمانی و سیاسی است، نباید موجب مخدوش شدن این کارنامه شود.

:small_orange_diamond: امروز در دنیا شاهد دو سینما هستیم. سینمای آمریکا (هالیوود) و سینمای جمهوری اسلامی.
انقلاب اسلامی روح استقلال و هنر متعهد را به سینما دمید. بخش عظیمی از سینمای پس از انقلاب، تربیون مردمی شد که تا آن موقع، به طور واقعی خودشان را بر روی پرده سینما نمی‌دیدند.

:small_orange_diamond:قهرمانان بسیاری از فیلمهای پس از انقلاب، کاملاً باورپذیر هستند. مردم ، امثال حاج کاظم و عباس را فراوان در کنار خود می‌بینید و ترسیم "فقر شریف" در سینمای برخی کارگردانان بزرگ و حرفه ای کشور را باور دارند.
برخلاف سینمای مسلط قبل از انقلاب که بیننده منتظر یک معجزه و حادثه غیرقابل باور بود که سرنوشت قهرمان فیلم را عوض کند.

:small_orange_diamond: اعلام موضع صریح حضرت امام (ره) نسبت به سینما در بدو ورودشان به کشور، تکلیف سینما را روشن کرد و این مسأله خیلی مهم است.

:small_orange_diamond:منتقد سینمای مبتذلی هستم که به نام کمدی ارائه می شود. ولی علت اصلی اقبال مردم را مشکلات و گرفتاریهای معیشتی آنان می دانم که ترجیح می دهند ساعتی فارغ از دغدغه های خود شادی کنند و بخندند.

:small_orange_diamond:در طول سالهای گذشته برخی منتقدین و رسانه های سینمایی با هدف فعالیت سیاسی وارد این عرصه شدند و هدف شان از نقد فیلم ها، تقویت نگاه و جریان سیاسی خاصی بوده که نباید بعنوان یک نگاه حرفه ای و بیطرف تلقی شود.