ضربه‌ی سارنده!


مایک تایسون، بوکسور مورد علاقه من است. البته پس از محمدعلی کلی!
حرکات فنی و فوق حرفه ای، هوش و تهور سرشار و ضربات سنگین و غیرقابل مهار او همیشه رقابت‌هایش را دیدنی می‌کرد.

جمله معروفی را به او نسبت می‌دهند که گفته بود، معمولاً همه چیز عادی و طبق برنامه جلو می‌رود تا وقتی اولین مشت سنگین در رینگ، فک شما را جا به جا می‌کند! تازه آن موقع می‌فهمید اوضاع از چه قرار است!
تا وقتی در میدان واقعی ضربه سنگین نخورده‌اید متوجه واقعیات نمی‌شوید!

در مدیریت هم همینطور است. با مطالعه و آموزش‌های صرفاً تئوریک و دانشگاهی، لزوماً آدم‌ها در صحنه عمل موفق نخواهند بود. میدان¬‌های سخت و تجربیات گرانبها و حوادث خردکننده، انسانها را آبدیده و کارآمد می‌کند.
تجربه ۸ سال دفاع مقدس و مبارزه در میدان کرونا هم از همین قاعده پیروی می‌کند.

به یاری خدا، در آینده نزدیک از این پدیده منحوس عبور خواهیم کردو تجربه گرانسنگی در مقابله با حوادث مشابه خواهیم اندوخت.
کرونا و دیگر تهدیدات بیولوژیک از جمله فراگیرترین مخاطرات بشری است که همه ارکان جامعه را درگیر می‌کند. به توانمندی‌های پس از واقعه بیاندیشیم تا سختی‌های آن قابل تحمل‌تر شود!