داش آکل!

کد خبر: ۸۱۰

تاریخ: ۰۶ شهريور ۱۳۹۶ - ۱۴:۵۹

اومدیم شیراز، جای همتون خالی!
دیشب پیاده از کنار ارگ زند به سمت حرم مطهر می‌رفتم که صدای ساز و آواز قدیمی شنیدم. گفتم برم ببینم چه خبره، بعد میرم حرم توبه می کنم!
در پارک روبروی ارگ ، نمایشگاه ساده‌ای بود که تصاویر و فضاهای نوستالژیک تهران و شیراز قدیم ، مشتریان را چند دقیقه ای به حال و هوای قدیما می‌برد.
یه گوشه ای هم به سبک لاله زار قدیم، چند نوازنده سنتی می‌زدند و یکی هم در همان دستگاه ها می خواند. بد نبود!
ایشون هم آقا مجید هستند! مسئول نمایشگاه.
با بلیط ۵ تومان ، سرجمع ۳۵۰ هزار تومان روزانه کاسب می شود. ولی با اجاره ماهیانه ۳.۵ میلیونی به شهرداری باید چند میلیونی هم از جیبش بگذارد تا خرج  ۱۵ نفر کارکنان نمایشگاه را بدهد.
بارک الله به این لوطی گری!
راستی شیراز ، به جز فالوده و سالاد و حلوای شیرازی، داش آکل هم داره. مثل همین آقا مجید!
همیشه از فیلم داش آکل مسعود کیمیایی خوشم میومد.
دیالوگ معروفی داشت که میگفت: "وقتی مرد غم داره یه کوه درد داره"
پایان دراماتیک فیلم همیشه یادم هست.
چند سالیست داستانهای پهلوانی ایرانی، فیلم نمیشه!
یادواره ۱۱۰۰ شهید فسا خیلی با شکوه بود. تصاویر و محورهای سخنرانی ام در این گردهمایی بزرگ در کانال تلگرامی منتشر شده است.

سيدعزت_الله_ضرغامي
ضرغامي